Το Τέταρτο Κουδούνι / Είδηση
Ο Νίκος Μαστοράκης κάνει το ντεμπούτο του στην όπερα και, ειδικότερα, στην Εθνική Λυρική Σκηνή: ο νέος καλλιτεχνικός διευθυντής της Γιώργος Κουμεντάκης του ανέθεσε να
σκηνοθετήσει, την επόμενη σεζόν, τη -βασισμένη στο έργο του Σέξπιρ κι άπαιχτη στην Ελλάδα- όπερα «Ρωμαίος και Ιουλιέτα» του Σαρλ Γκουνό, στην καινούργια στέγη της Λυρικής -στην Αίθουσα «Σταύρος Νιάρχος» του ΚΠΙΣΝ, την Κεντρική Σκηνή της. Σε μουσική διεύθυνση Λουκά Καρυτινού και με την εξαίρετη σοπράνο Μυρτώ Παπαθανασίου στο ρόλο της Ιουλιέτας.
Η τραγωδία «Ρωμαίος και Ιουλιέτα» (χρονολογείται μεταξύ 1591 και 1595) του Ουίλιαμ Σέξπιρ -δυο , σχεδόν, παιδιά ακόμα,
o Ρωμαίος απ’ τον Οίκο των Μοντέγων κι η Ιουλιέτα απ’ τον Οίκο των Καπουλέτων, που ζουν στη, σπαρασσόμενη απ’ την αιματοβαμμένη έχθρα ανάμεσα στις οικογένειές τους, αναγεννησιακή ιταλική Βερόνα του Σέξπιρ, ερωτεύονται θανάσιμα, στην κυριολεξία, όπως τελικά αποδεικνύεται: παντρεύονται κρυφά με τη βοήθεια της παραμάνας της Ιουλιέτας και του φραγκισκανού μοναχού, πατέρα Λαυρέντιου, έμπιστου του Ρωμαίου, αλλά, καθώς ο έρωτας κι ο μυστικός γάμος τους συμπίπτουν μ’ ένα διπλό φονικό (του Μερκούτιου, φίλου του Ρωμαίου, απ’ τον Τιβάλτο, ξάδερφο της Ιουλιέτας, και του Τιβάλτου απ’ τον Ρωμαίο), αναγκάζονται να χωριστούν, ο Ρωμαίος εξορίζεται στην Μάντοβα, ο πατέρας Καπουλέτος αναγκάζει την Ιουλιέτα να ετοιμάζεται για γάμο με τον κόμη Πάρι κι, από μια τραγική σύμπτωση κι ένα κακό χειρισμό του πατέρα Λαυρέντιου, καταλήγουν στην αυτοκτονία- μετασχηματίστηκε απ’ τους Ζιλ Μπαρμπιέ και Μισέλ Καρέ σε λιμπρέτο. Πάνω στο οποίο
συνέθεσε ο Σαρλ Γκουνό, μεταξύ 1865 και 1866, την ομώνυμη πεντάπρακτη όπερά του που έκανε την -πολύ επιτυχημένη- πρεμιέρα της τον Απρίλιο του 1867 στο «Αυτοκρατορικό Λυρικό Θέατρο» («Τεάτρ-Λιρίκ»).

Το έργο του Γκουνό δεν έχει παρουσιαστεί ποτέ στην Ελλάδα -τουλάχιστον τον 20ο και 21ο αιώνα- παρά μόνο έχει μεταδοθεί ζωντανά -στην Αθήνα, στο Μέγαρο Μουσικής-, απ’ την «Μετροπόλιταν Όπερα» της Νέας Ιόρκης, στη σειρά μεταδόσεων «Met Live», τον περασμένο Ιανουάριο, σε μουσική διεύθυνση Τζαναντρέα Νοσέντα και σε σκηνοθεσία -εξαίρετη παράσταση, έχω γράψει, σχετικά, στο «Τέταρτο Κουδούνι», στις 26 Ιανουαρίου 2017- του Μπάρτλετ Σέαρ, με τον
Έργο του Γκουνό που ’χει ανεβάσει η Λυρική Σκηνή πιο πρόσφατα ήταν ο «Φάουστ», το χειμώνα 2011/2012, στην Αίθουσα «Τριάντη» του Μεγάρου Μουσικής, σε μουσική
Ας σημειωθεί ότι ο Νίκος Μαστοράκης, που ’χει ισχυρούς δεσμούς με τη μουσική κι υπογράφει πάντα τη μουσική επιμέλεια
στις παραστάσεις του, ντεμπουτάρει στην όπερα, αλλά με τον Σέξπιρ, σ’ έργο του οποίου βασίζεται η όπερα του Γκουνό, έχει
ήδη ασχοληθεί: το καλοκαίρι του 2006 και στο πλαίσιο του Φεστιβάλ Επιδαύρου ανέβασε, με το «Θέατρο Τέχνης», την -υπέροχη- παράσταση «Ένα όνειρο», «κατά το ‘Όνειρο καλοκαιρινής νύχτας’ του Σέξπιρ», σε δραματουργική επεξεργασία του (Φωτογραφία: Χάρης Ακριβιάδης).

ήδη ασχοληθεί: το καλοκαίρι του 2006 και στο πλαίσιο του Φεστιβάλ Επιδαύρου ανέβασε, με το «Θέατρο Τέχνης», την -υπέροχη- παράσταση «Ένα όνειρο», «κατά το ‘Όνειρο καλοκαιρινής νύχτας’ του Σέξπιρ», σε δραματουργική επεξεργασία του (Φωτογραφία: Χάρης Ακριβιάδης).

Η ημερομηνία της πρεμιέρας του «Ρωμαίος και Ιουλιέτα» του Νίκου Μαστοράκη κι οι λοιποί συντελεστές καθώς κι η ολοκληρωμένη διανομή προφανώς θα ανακοινωθούν στη συνέντευξη Τύπου που δίνει την Δευτέρα ο Γιώργος Κουμεντάκης για το ρεπερτόριο της σεζόν 2017/2018. Πάντως το σίγουρο είναι ότι ο τενόρος που θα ερμηνεύσει Ρωμαίο ακόμα αναζητείται.
No comments:
Post a Comment