
Αλλά στο δεύτερο μέρος _ νομίζω πως το πρόγραμμα ήταν λάθος διευθετημένο, ο Τσαϊκόφσκι θα έπρεπε να κλείνει κι όχι να ανοίγει τη συναυλία _ η εκτέλεση της Δεύτερης Συμφωνίας του Γιοχάνες Μπραμς προσωπικά με απογοήτευσε. Ειδικά το Αλέγκρο νον τρόπο _ το πρώτο μέρος _ μου φάνηκε εκτός τόνου. Στη συνέχεια ο μαέστρος ανέκτησε τον έλεγχο αλλά έδωσε έναν Μπραμς καθόλου στιβαρό, καθόλου ρωμαλέο, μάλλον πλαδαρό, εκτελεσμένο βέβαια από μία ορχήστρα υψηλού επιπέδου.
Η συναυλία έκλεισε με έναν από τους δημοφιλείς Ουγγρικούς Χορούς του Μπραμς σε μια λαμπερή εκτέλεση.
Μέγαρο Μουσικής Αθηνών, 15 Δεκεμβρίου 2012.
Υ.Γ. 1 Έχω κουραστεί από τα τόσο συμβατικά προγράμματα των συναυλιών που δίνουν οι μετακαλούμενες συμφωνικές ορχήστρες στο Μέγαρο. Τα ίδια και τα ίδια έργα, έστω και αν πρόκειται για αριστουργήματα. Γιατί; Θεωρούνται πιασιάρικα;
Υ.Γ. 2 Η συναυλία της Ορχήστρας Φιλαρμόνια πραγματοποιήθηκε με τη χορηγία Έλληνα του εξωτερικού που επέμεινε να διατηρήσει την ανωνυμία του. Δεν είναι είδος σπάνιο οι χορηγοί. Οι χορηγοί που επιθυμούν να διατηρήσουν την ανωνυμία τους είναι είδος υπό εξαφάνιση _ προσωπικά, μέχρι τώρα, πίστευα πως δεν υπάρχουν. Όλο μου το σεβασμό και την εκτίμηση, λοιπόν, στον συγκεκριμένο χορηγό. Όποιος κι αν είναι.
No comments:
Post a Comment