Μωρέ, καλύτερα rave party...

  

Το Τέταρτο Κουδούνι / Τέτοιες Μέρες, Τέτοια Λόγια… 294 

 

Παν’ εκείνοι οι καιροί -οι μακρινοί- που με εντυπωσίαζαν οι εντυπωσιοθήρες σκηνοθέτες κι έχασκα. Αυτοί που μετέρχονται παντός- μα παντός...-  μέσου για να εντυπωσιάσουν: χλαπαταγή στη σκηνή, στραβώνονται τα μάτια σου, κουφαίνονται τ’ αυτιά σου -αφού σου δίνουν κι εκ των προτέρων ωτοασπίδες...-, τινάζεσαι απ’ την πολυθρόνα σου λόγω «εκρήξεων», πνευματιστικές seances, κάπου τέσσερις ώρες διάρκεια διότι -πιστεύουν- όσο μακρύτερο, τόσο καλύτερο, κούουουραση, τεχνικά τέλειο, βέβαια, κατασκεύασμα -δεν αντιλέγω- αλλά μέσα του το κενόν. Από Τβαρκόφσκι και «Oracle» της «Στέγης» θα προτιμούσα -λέω τώρα...- ένα αυθεντικό rave party (Φωτογραφία: Pinelopi Gerasimou).