À Paris tous ensemble ή Άριες που λιώνουν σε κινούμενη εικόνα

 

Το Τέταρτο Κουδούνι / Τέτοιες Μέρες, Τέτοια Λόγια… 286 

 

Quatorze Juillet! 14 Ιουλίου! Η επέτειος της Γαλικής Επανάστασης -η Εθνική γιορτή της Γαλίας! Δεν υπήρχε καταλληλότερη μέρα για να κάνει η Εθνική Λυρική Σκηνή, στην Εναλλακτική Σκηνή της, την παρουσίαση, σε δημοσιογράφους και φίλους, του νέου της βήματος: «À Paris Tous les 

Deux» -«Στο  Παρίσι οι δυο μας», μια κινηματογραφική όπερα-παστίτσιο, συνοδεία πιάνου και λυρικών τραγουδιστών. Μια ιδέα, σε σενάριο και καλλιτεχνική επιμέλεια του ικανότατου, συμπαθέστατου ανερχόμενου Καλλιτεχνικού Σύμβουλου Επικοινωνίας και 

Προγράμματος της ΕΛΣ Βασίλη Λούρα, ο οποίος συνυπογράφει και τη σκηνοθεσία με τον Μιχάλη Ασθενίδη, σε παραγωγή Στέλλας Αγγελέτου -το τρίδυμο που, ήδη, έχει ξεχωρίσει με το εξαιρετικό ντοκιμαντέρ «Μαίρη, Μαριάννα, Μαρία: Τα άγνωστα ελληνικά χρόνια της Κάλλας», παραγωγή, επίσης, της Λυρικής ενώ, αυτή τη φορά, έχει εισέλθει ως συμπαραγωγός το παριζιάνικο «Θέατρο του Σατλέ». Η χορογραφία και η κινησιολογία είναι του Γιώργου Μάτσκαρη. 

Περί τίνος πρόκειται; Ένα καινούργιο έργο που συνθέτουν -«παστίτσιο»- ιστορίες έρωτα και θανάτου από διάφορες ιταλικές και γαλικές όπερες οι οποίες διαδραματίζονται ή αναφέρονται στο Παρίσι: ντουέτα ή άριες από την «Μποέμ» και τον «Μανδύα» του Τζάκομο Πουτσίνι, την «Τραβιάτα» του Τζουζέπε Βέρντι, την «Μανόν» του Ζιλ Μασνέ, την «Λουίζα» του Μαρκ - Αντουάν Σαρπαντιέ και την «Παριζιάνικη ζωή» του Ζακ Όφενμπαχ. Που τις τραγουδούν επί σκηνής στο πρωτότυπο οι  

σοπράνο Χρύσα Μαλιαμάνη και Άννα Στυλιανάκη και ο τενόρος Μάνος Κοκκώνης -πολύ καλές φωνές, απ’ την νεότερη φουρνιά της Λυρικής-, με τον Χρήστο Σακελλαρίδη στο πιάνο. Ενώ στην οθόνη βλέπουμε νεαρά ζευγάρια, στη σημερινή εποχή και στο σημερινό Παρίσι, να ζουν αυτά που τραγουδιούνται στη σκηνή.  

Η μεγάλη επιτυχία της ταινίας έγκειται στο γεγονός ότι επί της οθόνης, με κοστούμια σύγχρονα που κλείνουν το μάτι στην εποχή της όπερας, στερημένοι το λόγο, βουβοί, εκφράζονται, με τα πρόσωπα και τα κορμιά τους, σε συνάρτηση με τους στίχους -ένα εξαιρετικό τάιμινγκ! Ενώ η κάμερα, αεικίνητη, τους παρακολουθεί να τρέχουν ή να στέκονται, να αγκαλιάζονται ή να φιλιούνται. Κι οι άριες και τα ντουέτα 

υλοποιούνται, γίνονται σύγχρονες εικόνες.  

Όσο για το Παρίσι που ’χει κινηματογραφηθεί δεν είναι το Παρίσι των μνημείων και των αξιοθέατων αλλά το Παρίσι της καθημερινότητας. Και τα μνημεία αχνοφαίνονται μακριά. Διαφορετικά θα ’χαν καταλήξει οι δημιουργοί

σ’ ένα τουριστικό ντοκιμαντέρ.  

Η ταινία έχει και μια έκπληξη: την Φανί Αρντάν. Η διάσημη γαλίδα ηθοποιός -που ’χει, ήδη, σκηνοθετήσει στην Λυρική την 

«Λέδη Μακμπέθ του Μτσενσκ» του Σοστακόβιτς και τον «Αλέκο» του Ραχμάνινοφ- προσφέρθηκε αφιλοκερδώς να συμμετάσχει στην  ταινία: είναι η αφηγήτρια, η οποία διασχίζει τους δρόμους του Παρισιού, κινηματογραφημένη μόνο πλάτη, Μια υπέροχη λεπτή, κομψή φιγούρα, απόλυτα δεμένη με το πνεύμα της ταινίας. 

Μ’ αυτή την 50λεπτη ταινία-συναυλία η Λυρική θα περιοδεύει από αύριο έως τις 19 Σεπτεμβρίου, μ’ ελεύθερη είσοδο  -το επισημαίνω- και με Δωρητή του προγράμματος   περιοδειών το Ίδρυμα «Σταύρος Νιάρχος», σ’ όλη την Ελλάδα, ξεκινώντας απ’ την Σύρο και καταλήγοντας στην Σκιάθο, σε μια πρόσκληση γνωριμίας προς το κοινό που αγνοεί την όπερα, μέσα από αποσπάσματα ελκυστικά. Αν τη συναντήσετε μην τη χάσετε! Εγώ βγήκα 

-όλοι βγήκαμε- μ’ ανοιχτή καρδιά. Και το «À Paris Tous les Deux» εξελίχτηκε σε à Paris tous ensemble -στο Παρίσι όλοι μαζί (Φωτογραφίες: Ανδρέας Σιμόπουλος 1, 2, 3, 5, 6, 10, Βαλέρια Ισάεβα 4, 9, Conrad Allain 7,8)