Στο Φτερό / Απλώς, ένα καπέλο ή ελέφαντας στην κοιλιά ενός βόα; ή Η τρυφερότητα του χιλιοειπωμένου

 

«Το μπλουζ του Μικρού Πρίγκιπα. Όταν πατήσεις στη γη, έχεις πια μεγαλώσει» (ντε Σεντ-Εξιπερί) των Γιάννη Αγγελάκα - Θεοδώρας Καπράλου. Σκηνοθετική επιμέλεια: Γιώργος Γούσης.

 

Ένας πιλότος, που, σε καιρό ειρήνης, μετέφερε ανθρώπους εκεί που τους πήγαιναν τα όνειρά τους, αλλά, σε καιρό πολέμου, καταλήγει πιλότος που τους πυροβολεί, κάποια μέρα υποχρεώνεται σε  αναγκαστική προσγείωση με το   

χτυπημένο αεροπλάνο του στην έρημο. Προσπαθεί να το διορθώσει. Και, ξαφνικά, εμφανίζεται ένα παράξενο, δροσερό, χαριτωμένο αγόρι -εξωγήινο, πουέρχεται από τον μικροσκοπικό πλανήτη του, τον αστεροειδή Β 612- και του 

ζητάει να του ζωγραφίσει ένα αρνί.  Δεν του κάνει ο βόας που έχει καταπιεί έναν ελέφαντα τον οποίο ο πιλότος είχε ήδη ζωγραφίσει. Αλλά είναι ο μόνος, έως εκείνη τη στιγμή, που έχει καταλάβει τι δείχνει η ζωγραφιά του πιλότου. Όλοι οι μεγάλοι, όσοι την είχαν δει, ένα καπέλο έβλεπαν… Ο πιλότος, στο πνεύμα του του παιδιού, ζωγραφίζει ένα κουτί -μέσα του, του λέει, πως βρίσκεται το αρνί που ζήτησε. Αυτό που θα τρώει, πριν μεγαλώσουν, τα γιγάντια μπαομπάμπ που φυτρώνουν στον μικροσκοπικό 

πλανήτη του και θα τον καθαρίζει, καθώς κινδυνεύει ο πλανήτης από αυτά . Το παιδί -ο Μικρός Πρίγκιπας- του μιλάει για το πανέμορφο λουλούδι που άφησε πίσω του στον πλανήτη του και με το οποίο είχαν πολύ αγαπηθεί: «Δεν θα το φάει, κι αυτό, το αρνί;». «Θα του ζωγραφίσω ένα φίμωτρο» 

υπόσχεται ο πιλότος. Και ύστερα, ο Πρίγκιπας του μιλάει για τα ταξίδια που έκανε σε άλλους πλανήτες πριν φτάσει στη Γη. Στον πλανήτη του Βασιλιά που μόνον υπηκόους θέλει να έχει, του Ματαιόδοξου που νοιώθει Θεός, του Μπεκρή που πίνει για να ξεχνάει ότι ντρέπεται που πίνει, του Επιχειρηματία που τα έχει κάνει όλα δικά του, του Φαναρανάφτη που δεν προλαβαίνει να αναβοσβήνει τα φανάρια γιατί ο πλανήτης του γυρίζει σαν τρελός κι η μέρα αμέσως γίνεται νύχτα και η νύχτα μέρα. Όταν ο Μικρός Πρίγκιπας έφτασε στη Γη, συνάντησε ένα Φίδι που του είπε ότι μπορεί να τον στείλει από εκεί που ήρθε και τον τρόμαξε και μία αλεπού, που για να παίξει μαζί της, του λέει ότι, πρώτα, πρέπει να την εξημερώσει. Ώσπου φτάνει η ώρα της αναχώρησης: αγκαλιασμένοι, πιλότος και  

Μικρός Πρίγκιπας, θα φύγουν για τον μικρό πλανήτη του. Δεν είναι θάνατος, είναι μία υπόσχεση για επιστροφή. Αυτό είναι «Το μπλουζ του Μικρού Πρίγκιπα. Όταν πατήσεις τη γη έχεις πια μεγαλώσει», ένα γοητευτικό κείμενο, ελεύθερη διασκευή της χιλιοδιαβασμένης και χιλιοδιασκευασμένης νουβέλας (1943) για παιδιά (;) «Ο μικρός πρίγκιπας» του Γάλου Φρανσουά ντε Σεντ-Εξιπερί, σε μετάφραση Στρατή Τσίρκα, των Γιάννη Αγγελάκα και Θεοδώρας Καπράλου και δραματουργική επεξεργασία του

 

Γιώργου Γούση -που έχει και τη σκηνοθετική επιμέλεια- και του Αντώνη Τσιοτσιόπουλου, οι οποίοι υπογράφουν και τους στίχους. Η σύλληψη, η μουσική σύνθεση και η καλλιτεχνική επιμέλεια είναι του Γιάννη Αγγελάκα ο οποίος υπογράφει, μαζί με τον Coti K., και την 

ενορχήστρωση. Έχει προκύψει ένα έργο και μία παράσταση που θα μπορούσαμε να τη χαρακτηρίσουμε μουσικό θέατρο, αφιερωμένη,  χωρίς να ονοματίζεται, στον Παύλο Σιδηρόπουλο, εξ ου και ο τίτλος της που παραπέμπει στον

μεταθανάτιο (1992) δίσκο του «Τα μπλουζ του πρίγκιπα». Το «αφελές», παραμυθένιο κείμενο του Εξιπερί, μία αλληγορία που βρίθει συμβολισμών και γίνεται περισσότερο κατανοητή από ενήλικες, έχει αποκτήσει τις φιλοσοφικές διαστάσεις του σε ένα έργο κάποτε μελαγχολικό, κάποτε επικό αλλά σίγουρα τρυφερότατο, που, στο τέλος, δεν διστάζει να αναφερθεί και σε συγχρόνους μας πολέμους... Τα σκηνικά του Λουκά Μπάκα, έξοχα φωτισμένα από

την Ελίζα Αλεξανδροπούλου, η ενδυματολογική επιμέλεια της Κατερίνας Ζούρα, η επιμέλεια κίνησης από την Αλεξάνδρα Καζάζου ενισχύουν την παράσταση αλλά εκείνο που τη στηρίζει βασικά, με εξαιρετικά αποτελέσματα, είναι η ζωντανή «εικονογράφηση» (animation direction Αριστοτέλης Μαραγκός, hand-drawn animation Χρυσούλα Κοροβέση, computer animation Γεώργιος Χερουβείμ). Οι μουσικοί και οι αφηγητές -ο ίδιος ο Γιάννης Αγγελάκας και οι Νάντια Μπαϊμπά, Ειρήνη Μπούνταλη, Νικόλας Παπούλιας- υλοποιούν το σχέδιο του Γιάννη Αγγελάκα με τον καλύτερο τρόπο. Μία βραδιά βαθιά εσωτερική, άμα και τερπνή -ανάλαφρη-, όπου όλα τα στοιχεία της ισορροπούν αρμονικά. Μην τη χάσετε! (Φωτογραφίες: Πημελόπη Γερασίμου).

 

 

(Εξαιρετικό το τομίδιο που έχει κυκλοφορήσει, εν είδει προγράμματος, από το Ίδρυμα Ωνάση, με το κείμενο της παράστασης -επιμέλεια έκδοσης Χριστίνα Κοσμόγλου. Το πρωτότυπο κείμενο του Αντουάν ντε Σεντ-Εξιπερί κυκλοφορεί, μεταφρασμένο στα ελληνικά, από πολλούς εκδοτικούς οίκους).