Η μαύρη Πίστη ξεσηκώνει

 

Το Τέταρτο Κουδούνι / Τέτοιες Μέρες, Τέτοια Λόγια… 274

 

Ήταν το φινάλε κι η κορωνίδα του W(omen) O(f the) W(orld) Athens 2026 που διοργάνωσε, για τέταρτη χρονιά, το «Κέντρο Πολιτισμού Ίδρυμα Σταύρος Νιάρχος», μια πολύ ενδιαφέρουσα φεστιβαλική διοργάνωση που εστιάζει σε ζητήματα έμφυλης ισότητας: η συναυλία της Imany (Ιμάνι) -Πίστη ή Ελπίδα σημαίνει στα σουαχίλι το καλλιτεχνικό όνομα που έχει διαλέξει-, στην Αίθουσα «Σταύρος Νιάρχος» της Εθνικής Λυρικής Σκηνής στο ΚΠΙΣΝ. Γεννημένη στην Νότια Γαλία, με καταγωγή απ’ τις Κομόρες -εξ ου και το σοκολατένιο της χρώμα-, η δημοφιλής αλλά και ακτιβίστρια Imany, που έχει πουλήσει χιλιάδες δίσκους, εμφανίστηκε, αρχικά, στη σκηνή, μόνη της -λευκό, φαρδύ, ριχτό, ανάερο, μακρύ φόρεμα, λευκά αθλητικά παπούτσια, τα μακριά μαλλιά της 

πιασμένα λοξά  πίσω, δυο χρυσοί κρίκοι στ’ αυτιά-, απάγγειλε στίχους, ένας προβολέας πίσω της έπεσε ξαφνικά πάνω μας και μας στράβωσε και στην οθόνη εμφανίστηκε η λέξη RAGE (οργή) που συμπληρώθηκε με τις λέξεις WOMEN DESERVE RAGE (Οι γυναίκες δικαιούνται οργή) -ο τίτλος του πιο πρόσφατου (2025) άλμπουμ της- παραμένοντας το μότο της συναυλίας της, ενώ, σε λίγο, εμφανίστηκαν επί σκηνής κι οι έξι δεξιοτέχνες μουσικοί της που θα τη συνόδευαν. Τραγούδησε -στα αγγλικά-, με τους προβολείς να κάνουν τα παιχνίδια τους, δικά της τραγούδια, διασκευασμένα τραγούδια άλλων, με την κοντράλτο, χωρίς πολλές αποχρώσεις φωνή της, σε ύφος σόουλ, φολκ, μπλουζ αλλά -γιατί όχι;- και ποπ, αλώνισε τη σκηνή, κάθισε σ’ ένα ψηλό σκαμπό για να 

μας πει ένα τραγούδι μελαγχολικό, μας μίλησε -στα αγγλικά πάντα- για την πρώτη εμφάνισή της στην Αθήνα -αυτή ήταν η πέμπτη-, όταν, το 2011, είχε κυκλοφορήσει το πρώτο της άλμπουμ «The Shape of a Broken Heart» («Το σχήμα μιας ραγισμένης καρδιάς») και το τραγούδι της «You Will Never Know» («Δεν θα μάθεις ποτέ»), που έγινε τεράστια επιτυχία, ανακάλυψε ότι ήταν μεγάλη επιτυχία και στην Ελλάδα και, πριν το τραγουδήσει, συγκινήθηκε με την ανάμνηση, μίλησε για το διαζύγιό της που είναι στα σκαριά, μίλησε για τα δυο παιδάκια της, μίλησε στις γυναίκες, μίλησε για τους άντρες με χιούμορ και φαντασιώθηκε νεκρό έναν πρώην της, έλυσε τα μαλλιά της, μίλησε στο κοινό που όχι απλώς ενθουσιάστηκε αλλά, στο τέλος, όρθιο, τη χειροκροτούσε ρυθμικά -έχει fan club στην Ελλάδα η Imany. Και στο τέλος έφυγε, για να γυρίσει στη σκηνή μ’ ένα μαύρο παντελόνι κι ένα μαύρο tee shirt «I Am Who I Am», απ’

τον τίτλο του επιτυχημένου τραγουδιού του καινούργιου άλμπουμ της και να προσφέρει δυο ανκόρ: το παλαιό (1978) αλλά αθάνατο, πολύ ντίσκο  «I Will Survive» της Γκλόρια Γκέινορ και το περί ου ο λόγος δικό της «I Am Who I Am» («Είμαι αυτή που είμαι»), όπου διονυσιάστηκε επί σκηνής. Μια βραδιά επιτυχημένη. Που απ’ τα 80 προγραμματισμένα λεπτά κράτησε ένα γεμάτο δίωρο! (Φωτογραφίες: Μαρίζα Καψαμπέλη).