February 1, 2012

Και νεκρούς ανασταίνει


Δε νομίζω να το ’χει επισημάνει κανείς σας. ΝΕΤ, ζωντανή κάλυψη της κηδείας του Θόδωρου Αγγελόπουλου απ’ το Πρώτο _ διότι η ΝΕΤ και πολύ κουλτουριάρα είναι και να το δείχνει θέλει _  αλλά ΠΩΣ γεμίζει μετάδοση ολόκληρης κηδείας; Και μάλιστα «επώνυμου» _ άρα μακροσκελής; Όπως και οι ζωντανές μεταδόσεις παρελάσεων: Θα λεχθούν και θα ακουστούν πολλά λόγια του αέρος, πολλές μεγαλοστομίες και πολλές μαλακίες.
Λένε, λένε, λένε λοιπόν, ας πούμε, σου λέει, και ποιοι τι έχουν δηλώσει για το σκηνοθέτη που χάθηκε. Έχουν δώσει, προφανώς, στην παρουσιάστρια και κουβέντες που ’χει πει σε χρόνο ανύποπτο ο Κουροσάουα. Οπότε κι εκείνη, πότε, σου λέει, θα τα ’πε αυτά τα επαινετικά ο Κουροσάουα; Μόλις έμαθε το κακό το μαντάτο. Και μας ανακοινώνει, η καλή μου, πως ο Κουροσάουα μόλις πληροφορήθηκε το θάνατο του Θόδωρου Αγγελόπουλου δήλωσε κ.λπ, κ.λπ. Και να το λέει και να το ξαναλέει για να γεμίσει τους χρόνους τους νεκρούς. Έλα όμως που ο Κουρασάουα πρόλαβε να πεθάνει πρώτος. Ήδη απ’ το σωτήριο έτος 1998. Για να μην ακούσει _ υπέθεσα _ ΤΙ λέει η ΝΕΤ.
Όλος ο κόσμος, μια σκηνή...

Υπερ-σιβηρικός…


Έριξε λίγο χιόνι, έχει και κρύο, κλείσαν και μερικά σχολεία, έκλεισαν και κάποιοι δρόμοι… Ε, Γενάρης είναι, μπάνια θα κάναμε; «ΕΠΕΛΑΣΗ ΣΙΒΗΡΙΚΟΥ ΨΥΧΟΥΣ» τιτλίζει το συγκλονιστικό νέο η ΝΕΤ στις μεσημερινές ειδήσεις της. Πανικός, ρεπορτάζ επί ρεπορτάζ με τις ώρες, χιονισμένοι ρεπόρτερ(ς) μας λένε πως υπάρχουν και χειρότερα _ « ο κάμεραμαν έχει παγώσει κυριολεκτικά» _ … Όλος ο κόσμος, μια σκηνή…

January 26, 2012

Μαρτάκης και στο θέατρο μέσω «Rent»

Το Τέταρτο Κουδούνι / 26 Ιανουαρίου 2012

Τελικά, τα «εμπόδια» ξεπεράστηκαν κι η εκλογή _ σας έγραφα σχετικά στο Τέταρτο Κουδούνι στις 10 Νοεμβρίου και στις 8 Δεκεμβρίου _ του Γιώργου Παπαγεωργίου στη θέση του διευθυντή του Θεατρικού Οργανισμού Κύπρου επικυρώθηκε απ’ το (κυπριακό) υπουργικό συμβούλιο. Ο καινούργιος διευθυντής _ ο έβδομος στη σαραντάχρονη ιστορία του ΘΟΚ κι ο πρώτος χωρίς καλλιτεχνική ιδιότητα αλλά με γνώσεις και λατρεία για το θέατρο και, επιπλέον, με ικανότητες και πείρα μάνατζερ _ αναλαμβάνει από 1 Φεβρουαρίου τα καθήκοντά του με θητεία πενταετή.


Έκπληξη! Ο νεαρός τραγουδιστής Κώστας Μαρτάκης κάνει την πρώτη του εμφάνιση στο θέατρο αναλαμβάνοντας το ρόλο του ξεπεσμένου ροκ σταρ Ρότζερ Ντέιβις στο μιούζικαλ «Rent» του Τζόναθαν Λάρσον, που επαναλαμβάνεται για τρίτη σεζόν, με ανανεωμένη διανομή, σε σκηνοθεσία και με απόδοση στίχων που υπογράφει η Θέμις Μαρσέλλου και απόδοση κειμένου Γιώργου Καπουτζίδη, αυτή τη φορά σε παραγωγή Νινέττας Λεμπέση στο θέατρο «Βεάκη» (όπου αδόξως έληξαν οι παραστάσεις της κωμωδίας του Φεντό «Η μέθοδος της απιστίας» με Μάριο Αθανασίου, Αθηνά Οικονομάκου, Μάνο Παπαγιάννη και σε σκηνοθεσία Χρήστου Καρχαδάκη).
Το «Rent» πρωτοπαρουσιάστηκε στην Ελλάδα τον προπέρσινο χειμώνα στο θέατρο «Χώρα» ενώ πέρσι η παράσταση μεταφέρθηκε, με αλλαγές στη διανομή, στην «Σφεντόνα». Στη φετινή διανομή μετέχουν, πλαισιωμένοι από ζωντανή μπάντα, οι «παλιοί» Άντα Λιβιτσάνου, Αντιγόνη Ψυχράμη, Άρης Πλασκασοβίτης, Βασίλης Αξιώτης, Χρήστος Γεωργαλής, Θέμις Μαρσέλλου, Στέργιος Νταουσανάκης, Idra Κayne, Ανδρέας Καπάταης, Μαρία Βασιλάτου και οι «καινούργιοι» Δημήτρης Μακαλιάς και Νάντια Κοντογιώργη.
Το έργο _ η εμπνευσμένη απ’ την «Μποέμ» του Πουτσίνι ιστορία μιας παρέας περιθωριακών νέων στο Ιστ Βίλατζ της Νέας Υόρκης, που ερωτεύονται την εποχή του AIDS, δημιουργούν, βιώνουν την φιλία, την επιτυχία, την αποτυχία και ζουν την κάθε μέρα σαν να ’ναι η τελευταία της ζωής τους _ έκανε την πρεμιέρα του στην Νέα Υόρκη το 1996 _ εκατό χρόνια μετά την όπερα του Πουτσίνι _, το βράδυ, κατά τραγική σύμπτωση, της μέρας που ο τριανταπεντάχρονος δημιουργός του _ κείμενο, μουσική, στίχοι _ Τζόναθαν Λάρσον έχασε ξαφνικά τη ζωή του από ανεύρυσμα αορτής χωρίς να προλάβει να δει την τεράστια επιτυχία που το έργο του γνώρισε _ παίζεται απ’ το 1996 στο Μπρόντγουέι, είναι ένα απ’ τα ελάχιστα μιούζικαλ που έχουν βραβευτεί με Πούλιτζερ, έχει αποσπάσει περισσότερα από 20 Τόνι και πολυάριθμα άλλα μουσικά και θεατρικά βραβεία,  έχει ανεβεί σε 46 χώρες, έχει μεταφραστεί σε 24 γλώσσες κι έχει μεταφερθεί το 2005 στον κινηματογράφο απ’ τον Κρις Κολάμπους.
Η παράσταση ανεβαίνει με μουσική διεύθυνση Γιώργου Ζαχαρίου
που είχε και την επιμέλεια της ενορχήστρωσης μαζί με τον Παύλο Καλτουρουμίδη ο οποίος διευθύνει και την ορχήστρα παίζοντας παράλληλα πιάνο, η φωνητική διδασκαλία  είναι της Χριστίνας Αργύρη, η χορογραφία του Αλέξανδρου Γιαννή, τα σκηνικά του Γιάννη Σκουρλέτη, τα κοστούμια της Μαργαρίτας Χατζηιωάννου, οι φωτισμοί του Τάσου Ζαφειρόπουλου.


Απ’ το γραφείο Τύπου
του υπουργείου Εργασίας και Κοινωνικής Ασφάλισης, σχετικά με τα αποσπάσματα της καταγγελίας του Σωματείου Ελλήνων Ηθοποιών για την _ όντως ύποπτη έως απαράδεκτη _ ανοιχτή πρόσκληση του υπουργείου περί υποβολής προτάσεων στο επιχειρησιακό πρόγραμμα «ανθρώπινου δυναμικού» με τίτλο «Συνεχιζόμενη επαγγελματική κατάρτιση υψηλής εξειδίκευσης στις δραματουργικές σπουδές υποκριτικής τέχνης για ανέργους με την χρήση εκπαιδευτικού κουπονιού» που αναδημοσίευσα στο «Τέταρτο Κουδούνι» της περασμένης Παρασκευής, η κ Γαρυφαλλιά Αναστασοπούλου πολύ ευγενικά μου διευκρίνισε πως η πρόσκληση έχει ήδη αποσυρθεί και πως αναμορφώνεται για να συνδέσει τα σεμινάρια με εξασφάλιση εργασίας για τους εκπαιδευόμενους. Μακάρι. Πώς μπορεί, βέβαια, να εξασφαλιστεί αυτό, ο Θεός κι η ψυχή τους…


Δε θα συνεχίσουν για τέταρτη χρονιά ο Τάσος Ιορδανίδης κι η Θάλεια Ματίκα στην Β΄ Σκηνή του θεάτρου «Άλμα» που τους στέγασε τρεις χειμώνες κι όπου έπαιξαν για δυο σεζόν τις «Επικίνδυνες σχέσεις» του Σοντερλό ντε Λακλό σε διασκευή Γιώργου Κιμούλη ενώ φέτος παρουσιάζουν τις «Ιδιωτικές ζωές» του Νόελ Κάουαρντ και, παράλληλα, τα «Τερατώδη προβλήματα» του Μάρτιν Ντάουνινγκ. Ο Βίλης Ανδρέου κι η Κατερίνα Μαραγκού, οι «νοικοκυραίοι» του «Άλμα», προσανατολίζονται για τον επόμενο χειμώνα σε θίασο με πιο νεανικές και πειραματικές κατευθύνσεις.
 


Το ξέρω πως είναι καλή ηθοποιός. Η Έφη Μουρίκη. Απ’ τη στιγμή που την πρωτόδα, φρέσκια απόφοιτη της δραματικής του Εθνικού, να κάνει στο Εθνικό, αν και άπειρη ακόμα, Ανδρομάχη στις «Τρωάδες», και Αντέλα στο «Σπίτι της Μπερνάρντα Άλμπα», και Μάσα στον «Γλάρο» του Ντασέν και μετά να παίζει στον «Αρχοντοχωριάτη» με τον Κώστα Βουτσά. Δεν έχω αλλάξει γνώμη. Αλλά στις «Δούλες» που ανέβασε η ίδια στο «Νέο Ελληνικό Θέατρο Γιώργου Αρμένη», με την «Είσοδο» που ίδρυσαν με το σύντροφό της στη ζωή και στο θέατρο Βλαδίμηρο Κυριακίδη, δεν επιβεβαίωσα μόνο, βλέποντάς την να παίζει Σολάνζ, το τάλαντο που πιστεύω πως διαθέτει. Είδα και μια παράσταση που, αν δεν ήταν τομή, σίγουρα ήταν μια πολύ καθαρή και έντιμη και προσεκτική ανάγνωση του έργου του Ζενέ, όπου οι τρεις ηθοποιοί _ η, ομολογώ αγνώριστη και μπράβο της, Κατερίνα Παπουτσάκη ως Κλερ και η Μάρα Μοτάκη ως Κυρία, οι άλλες δυο _ όχι μόνο ήταν γερά δεμένες αλλά και η μια καλύτερη απ’ την άλλη.
Κρίμα που η παράσταση δεν πολυπερπάτησε στο κοινό και την κατέβασαν.


Διαβάζω στο δελτίο Τύπου το οποίο μου στείλανε πως «Η νύχτα της Ιγκουάνα», που η Ομάδα «Υπερίων» σε συνεργασία με την «Αργώ» της Αιμιλίας Υψηλάντη ανεβάζει στο θέατρο «Αργώ» στις 30 Ιανουαρίου σε μετάφραση και σκηνοθεσία Αλέξανδρου Κοέν και με Κερασία Σαμαρά, Βασίλη Μπισμπίκη, Νεκταρία Γιαννουδάκη, Νίκο Κάπιο, Ιωάννα Αγγελίδη και Εύη Νταλούκα, ότι «το έργο παρουσιάστηκε στην Αθήνα μόνο μία φορά, το 1964, από το ‘Θέατρο Τέχνης’ σε σκηνοθεσία Κάρολου Κουν».
Για να ακριβολογούμε, όμως, στην Αθήνα όντως μόνο μια φορά ανέβηκε. Παρουσιάστηκε όμως και μια δεύτερη: το ΚΘΒΕ κατέβασε στο Εθνικό από 31 Μαΐου μέχρι 2 Ιουνίου 1991 την παραγωγή του της ίδιας σεζόν (1990 – ’91) σε σκηνοθεσία Ανδρέα Βουτσινά. Με Φιλαρέτη Κομνηνού, τον αδικοχαμένο Νίκο Σεργιαννόπουλο, Κώστα Ματσακά, Θοδωρή Αθερίδη και την ίδια, μάλιστα, την Αιμιλία Υψηλάντη. Αλλά αξέχαστη θα μου μείνει η Χάνα της Λυδίας Φωτοπούλου.



Προ 50ετίας
Τα Θεατρικά Νέα


[…] το Εθνικό Θέατρο ανεβάζει την Πέμπτη στο «Βασιλικό» το έργο του Αυγούστου Στρίντμπεργκ «Ο Πατέρας» κατά μετάφρασιν Νίκου Γκάτσου, σκηνοθεσία Αλέξη Μινωτή, με σκηνικά Κλ. Κλώνη και κοστούμια Αντ. Φωκά. Τους κυρίους ρόλους ερμηνεύουν ο Αλέξης Μινωτής, η Κατίνα Παξινού και η Χριστίνα Καλογερίκου […]. 29 Ιανουαρίου 1962.


Η πρεμιέρα της επιθεωρήσεως «Η Αθήνα τη νύχτα» που επρόκειτο να δοθή αύριο στο «Ακροπόλ» ανεβλήθη για την Παρασκευή το βράδυ. Στην νέα επιθεώρησι θα εμφανισθή ο μουσικός θίασος με επί κεφαλής τον Ορέστη Μακρή, την Ρένα Ντορ και τον Γιάννη Γκιωνάκη και ο θίασος πρόζας με επί κεφαλής τον Νίκο Σταυρίδη. Επίσης εκτός από το μπαλέττο Τάκη Βαρλάμου – Μαρίας ντε Πετρίλλο θα συμπράξη και το αγγλικό μπαλέττο «Φολλί  ντε Λοντρ». 31 Ιανουαρίου 1962.


Κατά πληροφορίας από την Μπον, η Κρατική Όπερα της γερμανικής πρωτευούσης ανέβασε την «Μανόν Λεσκώ» του Πουτσίνι με την Ελληνίδα υψίφωνο Σγούρδα στον επώνυμο ρόλο. Ο Γερμανός κριτικός Χανς Σούρμαν γράφει σχετικά: « […]. Η Αντιγόνη Σγούρδα, η Ελληνίς αυτή καλλιτέχνις με το λαμπρό μέλλον που έχει ήδη φθάσει την τελειότητα, ‘ξέρει’ να τραγουδάη με κατανόησι και να ‘υποτάσσει’ το ταμπεραμέντο της, στην τέχνη της και τις απαιτήσεις του ρόλου της […]. 1 Φεβρουαρίου 1962.

Δημοσιεύτηκε στα «ΝΕΑ».

January 22, 2012

Αείμνηστος ευπατρίδης

Θα μου διέφυγε προφανώς. Ανάμεσα στα εκατοντάδες συλληπητήρια για το θάνατο του πρώην βουλευτή και υπουργού, κορυφαίου στελέχους _ «βαρώνου» κατά το κοινώς λεγόμενο _ της Νέας Δημοκρατίας Ιωάννου Κεφαλογιάννη ο οποίος λάμπρυνε την πολιτική ζωή του τόπου. Κάποιο ψήφισμα, κάποια ανακοίνωση, μια κάποια, τελοσπάντων, δήλωση του Συλλόγου Καλλιεργητών Ζωνιανών. Για τη συντριβή τους επί τη απωλεία ενός ισχυρού, όπως ο αείμνηστος «ευπατρίδης της πολιτικής» _ έτσι χαρακτηρίστηκε _, προστάτη τους.
Ο οποίος μάλιστα, όπως διάβασα στο βιογραφικό του, γεννημένος στις 6 Δεκεμβρίου 1932, στα χρόνια της γερμανικής Κατοχής (σ.σ. 1941 – 1944, ήτοι στην τρυφερή ηλικία των εννέα με δώδεκα ετών) έλαβε μέρος στην Εθνική Αντίσταση.

Όλος ο κόσμος, μια σκηνή...

January 20, 2012

Πώς, αν είστε μεγαλοσχολάρχης, θα τα τσεπώσετε απ’ το ΕΣΠΑ


Το Τέταρτο Κουδούνι / 20 Ιανουαρίου 2012


Ο Ιλάν Ρόνεν, διευθυντής του Εθνικού Θεάτρου «Χαμπίμα» του Ισραήλ είναι ο διάδοχος του Αλεξάντρου Ντάριε, διευθυντή του Θεάτρου «Μπουλάντρα» του Βουκουρεστίου, στη θέση του προέδρου της Ένωσης των Θεάτρων της Ευρώπης _ στην οποία μετέχουν και τα δικά μας Εθνικό και ΚΘΒΕ. Καλορίζικος! Μένω μόνο με μια απορία: το Ισραήλ στην Ευρώπη βρίσκεται και μετέχει της Ένωσης Θεάτρων της Ευρώπης; Εσείς, θα με ρωτήσετε, βέβαια: Στην Eurovision γιατί μετέχει; Κι η Μακάμπι του Τελ Αβίβ γιατί παίζει σ’ όλες τις ευρωπαϊκές ποδοσφαιρικές και μπασκετικές διοργανώσεις; Έλα, ντε…
 


«Λίμνη των κύκνων» στο Μέγαρο απ’ το Μπαλέτο του Κρεμλίνου με πλήθος εναλλασσόμενων γκεστ πρωταγωνιστών. «Καρυοθραύστης» (φωτογραφία) απ’ το Μπαλέτο του Κιέβου της Εθνικής Όπερας της Ουκρανίας στο «Badminton». Τα δυο απ’ τα τρία μεγάλα μπαλέτα του Τσαϊκόφσκι είδαμε στην Αθήνα φέτος τις μέρες των γιορτών. Και ήταν, σε γενικές γραμμές, πολύ καλού επιπέδου κλασικό μπαλέτο.
Μπορεί να μην πέτυχα τους καλύτερους πρωταγωνιστές στην «Λίμνη» αλλά το κορ ντε μπαλέ ήταν άψογο και δεύτερη και τέταρτη πράξεις _ οι «λευκές» _ υπέροχες. Στα μείον, ο πολύ μέτριος ήχος στην ηχογραφημένη μουσική - κέντημα του Τσαϊκόφσκι _ για κοίτα που το αποδεχόμαστε πια αδιαμαρτύρητα να χορεύουν Τσαϊκόφσκι χωρίς συνοδεία ορχήστρας και να συζητάμε μόνο για τον ήχο του πλέι μπακ…

Ακόμα καλύτερος ο εκ Κιέβου «Καρυοθραύστης» (όσο, τέλος πάντων, κατάφερα να τον δω από ’κει ψηλά _ 31η σειρά ήταν; + το διάζωμα _ στο πάνω τμήμα του θεάτρου, άκρη – άκρη, που μ’ έβαλαν να καθίσω...). Πολύ πολύ καλή η χορογραφία του Βαλέρι Κοβτούν πάνω στα χνάρια της πρωτότυπης του Πετιπά, άψογο σύνολο, έξοχα σκηνικά και κοστούμια σε παλ χρώματα _ νομίζω πως είναι ο καλύτερος «Καρυοθραύστης» που ’χω δει.


Παίρνω τηλέφωνο στο Θεατρικό Μουσείο, κλειστό _ οι επί μήνες απλήρωτοι υπάλληλοι σταμάτησαν να πηγαίνουν ή παραιτούνται. Ανοίγω ραδιόφωνο ν’ ακούσω Τρίτο, «το πρόγραμμα τροποποιείται λόγω στάσης εργασίας του προσωπικού». Ανοίγω τηλεόραση στις 3 ν’ ακούσω ειδήσεις στην ΝΕΤ, απεργία. Ανοίγω τα μέιλ μου, δελτίο απόγνωσης «κλείνουν την Κρατική Σχολή Ορχηστρικής Τέχνης». Ρωτάω στο Ελληνικό Φεστιβάλ αν υπάρχει κανένα νέο, δεν ξέρουν τίποτα για τον προϋπολογισμό τους ακόμα _ θα γίνουν τα Φεστιβάλ Αθηνών και Επιδαύρου; Η Πειραματική Σκηνή της «Τέχνης» _ ο Νικηφόρος Παπανδρέου, ο καλλιτεχνικός διευθυντής της, το αποφάσισε _ κλείνει, τέλος του μήνα, στην Θεσσαλονίκη. Στο ΚΘΒΕ ηθοποιοί και προσωπικό πληρώθηκαν μετά από μήνες και στο παρά πέντε το Θέατρο απέφυγε τις απεργίες και το κλείσιμο αφού ακύρωσε προγραμματισμένες παραστάσεις. Η «Ελευθεροτυπία» πάπαλα. Finis Graecie… Άντε, τώρα, να λες Καλή Χρονιά…  


Επειδή _ υποτίθεται…_ πρέπει πολύ πλέον να προσέχουμε πώς μοιράζουμε το δημόσιο χρήμα κι επειδή στη μικρή μας πόλη όλα μαθαίνονται, όπως, για παράδειγμα, οι, ενίοτε έως και σκανδαλώδεις, σχέσεις πολιτικών με ιδιωτικά συμφέροντα, αντιγράφω από καταγγελία του Σωματείου Ελλήνων Ηθοποιών:
«Το υπουργείο Εργασίας και Κοινωνικής Ασφάλισης […] ανακοίνωσε ανοιχτή πρόσκληση στις 20/05/2011 για υποβολή προτάσεων στο επιχειρησιακό πρόγραμμα ‘ανθρώπινου δυναμικού’ με τίτλο ‘Συνεχιζόμενη επαγγελματική κατάρτιση υψηλής εξειδίκευσης στις δραματουργικές σπουδές υποκριτικής τέχνης για ανέργους με την χρήση εκπαιδευτικού κουπονιού’.
Στην κατάπτυστη πρόσκληση που απευθύνεται σε επιχειρηματίες (φωτογραφίζοντας μάλιστα συγκεκριμένο επιχειρηματία που έχει δραματικές σχολές σε Αθήνα, Θεσσαλονίκη και Ροδόπη) προωθεί 2.000.000 - 3.500.000 ευρώ από το ΕΣΠΑ για να κάνουν σεμινάρια σε ανέργους και να τους εξειδικεύσουν ως ηθοποιούς δίνοντάς τους πέντε ευρώ την ώρα και βγάζοντάς τους πάλι ανέργους στο χώρο του θεάτρου […]. Το μόνο κέρδος; Το κέρδος του επιχειρηματία που θα έχει κάνει τη ‘μπάζα’ του από τα χρήματα των εργαζομένων στην Ελλάδα και στις χώρες της Ε.Ε.[…].
Η ανεργία στον χώρο των ηθοποιών έχει ξεπεράσει τα όρια εδώ και χρόνια και αυτό σε καμία περίπτωση δεν οφείλεται σε ‘έλλειψη εξειδίκευσης’ (πόσο μάλλον ‘υψηλής’!) του υπάρχοντος πολυάριθμου υποκριτικού δυναμικού. Οφείλεται αντικειμενικά στο ότι η ‘ιδιωτική πρωτοβουλία’, έχοντας μοναδικό στόχο το επιχειρηματικό κέρδος, λυμαίνεται και το χώρο της υποκριτικής τέχνης στην Ελλάδα, κεντρώνοντας μάλιστα το πεδίο του ανταγωνισμού της αποκλειστικά στο κέντρο της πρωτεύουσας […]. Όλα αυτά αφήνουν εντελώς ακάλυπτες τις αυξημένες πολιτιστικές ανάγκες του ελληνικού λαού κρατώντας αναξιοποίητο τον τεράστιο αριθμό καλλιτεχνών που ο ίδιος ο λαός έχει γεννήσει.

Το Σωματείο Ελλήνων Ηθοποιών καταγγέλλει κάθε κυβερνητική παρέμβαση που στόχο έχει την αύξηση της ανταγωνιστικότητας των μεγάλων επιχειρηματιών εις βάρος των μικρών τόσο στο χώρο της θεατρικής παιδείας όσο και παντού, που προωθεί την παραπλάνηση των υποψήφιων σπουδαστών υποκριτικής τέχνης στη βάση του ‘ποια σχολή μπορεί να με βοηθήσει να βρω δουλειά, ανεξάρτητα από την ποιότητα σπουδών που παρέχει’ και που εκμεταλλεύεται περιπαικτικά την όλο και αυξανόμενη αδυναμία των υποψήφιων ηθοποιών να πληρώνουν δίδακτρα καλύπτοντας παράλληλα το σχετικό ‘κενό’ των εσόδων των μεγαλοσχολαρχών με ‘ζεστά’ χρήματα των λαών.
Η εμπειρία από την εφαρμογή τέτοιων προγραμμάτων στο παρελθόν, με το ‘στρίμωγμα’ ανέργων νέων (και όχι ανέργων ηθοποιών) σε 30μελή τμήματα _ μέσω του ΟΑΕΔ (όπως και θα ξαναγίνει) _ όπου παρακολούθησαν επί χρονικό διάστημα δύο μόλις εξαμήνων μαθήματα με βάση το ωρολόγιο πρόγραμμα του Α΄ έτους των δραματικών σχολών (ποια ‘υψηλή’ εξειδίκευση!!!) ενώ το κίνητρο συχνά δεν είχε καμία σχέση με την ανάγκη να γίνουν καλλιτέχνες ηθοποιοί αλλά απλά με την είσπραξη του ωρομίσθιου της ‘εκπαιδευτικής’ αυτής διαδικασίας, δείχνει ότι όχι μόνο δεν λύθηκε αλλά και μεγάλωσε το πρόβλημα της ανεργίας στον κλάδο των ελλήνων ηθοποιών και, μάλιστα, χωρίς καν τη στοιχειώδη τριετή παιδεία […]».



Του ’ριξαν σουτ. Απ’ την Λυρική. Εξ όσων έμαθα από πηγές έγκυρες. Του ρώσου τενόρου Βίκτορ Αφανασένκο. Που ’χε μετακαλέσει η Λυρική να τραγουδήσει Γουσταύο Γ΄ / Ρικάρντο στον «Χορό μεταμφιεσμένων» του Βέρντι _ διεύθυνση ορχήστρας Λουκάς Καρυτινός σκηνοθεσία Δημήτρης Μαυρίκιος. Όπου, εκτός του ότι απεδείχθη για τα μπάζα _ μετριότατος φωνητικά και ανεκδιήγητος υποκριτικά _ είχε το θράσος, όταν _ δικαιότατα _ τον έκραξαν, όπως σας έγραφα στο Τέταρτο Κουδούνι στις 5 Ιανουαρίου, να προτείνει τεταμένο το μεσαίο δάχτυλο προς το κοινό _ τόση χυδαιότης απ’ το θεράποντα της λυρικής τέχνης! Οπότε τον έστειλαν από ’κει που ’ρθε _ πυξ λαξ. Η Λυρική, δηλαδή, κάνοντας χρήση των όρων του συμβολαίου του, δεν τον πλήρωσε για τη συγκεκριμένη παράσταση ούτε του επέτρεψε να πραγματοποιήσει την επόμενη και τελευταία προγραμματισμένη εμφάνισή του. Καλά του ’καναν.

 

Προ 50ετίας
Τα Θεατρικά Νέα


Η Λυρική Σκηνή
δίδει απόψε στα «Ολύμπια» την πρεμιέρα της δημοφιλέστατης οπερέττας του Έμριχ Κάλμαν «Πριγκίπισσα της Τσάρντας» υπό την μουσική διεύθυνσι του Βάλτερ Πφέφερ, κατά σκηνοθεσία Όττο Φριτς, με σκηνικά και κοστούμια του Γιάννη Καρύδη. Στην «Πριγκίπισσα της Τσάρντας» τον επώνυμο ρόλο θα ερμηνεύση η πρωταγωνίστρια της Ε.Λ.Σ. Ανθή Ζαχαράτου […]. 19 Ιανουαρίου 1962.



Κατά πληροφορίες από την Θεσσαλονίκη, δόθηκε χθες το βράδυ εκεί με επιτυχία από το Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος η πρεμιέρα του έργου του Άγγελου Τερζάκη «Η κυρία με τα άσπρα γάντια» κατά σκηνοθεσίαν Σωκράτη Καραντινού. […]. Ο συγγραφεύς της «Κυρίας με τα άσπρα γάντια» Άγγελος Τερζάκης, προς τιμήν του οποίου παρετέθη χθες, μετά την παράστασι, γεύμα, αναχωρεί σήμερα από την Θεσσαλονίκη επιστρέφων στην Αθήνα. 19 Ιανουαρίου 1962.  


Έφθασε από το Λονδίνο όπου από μηνών διαμένει μονίμως ως στέλεχος των Μπαλλέτων της Μαρί Ραμπέρ ο Έλλην καλλιτέχνης του χορού και άλλοτε πρώτος χορευτής της Ε.Λ.Σ. Γιάννης Μέτσης, ο οποίος θα παραμείνει στην Αθήνα προς ανάπαυσιν περί τις 4 εβδομάδες. 20 Ιανουαρίου 1962.  


Αύριο το Ελληνικό Λαϊκό Θέατρο παρουσιάζει στο θέατρο «Καλουτά» το πολύκροτο έργο των Ντ’ Υσσώ και Γκάου «Βαθειές είναι οι ρίζες», με την Μαίρη Αρώνη, τον Μάνο Κατράκη και την Κάκια Αναλυτή στους κεντρικούς ρόλους. 24 Ιανουαρίου 1962.

Δημοσιεύτηκε στα «ΝΕΑ».